دوشنبه 8 شهریور 1389(01:58:49 ب.ظ)

يادداشت سردبير: براي او که معيار قضاوت خالق و مخلوق است نام علي خيلي زودتر از آنکه با مفهوم امامت آشنا شويم به عمق دلهايمان راه يافت

نام علي خيلي زودتر از آنکه با مفهوم امامت آشنا شويم به عمق دلهايمان راه يافت. آموختيم که در هر برخاستن ونشستن يا علي بگوييم وانگاراگرنامش را صدا نمي کرديم ياراي نشستن و برخاستن نداشتيم.تازه بعداز اين بود که مي پرسيديم مگر علي کيست که هر لحظه اين زندگي به نام اوست. سوالي که هر چه مي جستيم نشاني از جواب در آن نبود. علي را با عدالتش، شجاعتش،سخاوتش، مظلوميتش، عبادتش ،کارش، سخنش ،قدرتش، حکمتش، خاندانش با چه چيزي بايد شناخت. کدامين بعد اين منشور بي همتاي هستي را بايد ستود؟به کدامين وجه اين وجود ذي جود بايد گرائيد؟نه !تلاش، آب در هاون محدوديت کوبيدن است. علي رابايد جست اگرچه نيافتني است که اگر نيابيمش لااقل عطر وجودش جانمان را جلا مي دهد. ايد در راهش دويد که اگرچه رسيدن به گرد پايش محال است اين گرد راه را سرمه چشم ها توان کرد. اگرچه نمي توان در اين محيط عظيم غوطه ور شد بر کناره آن اقيانوس نامتناهي مي توان دلو بي مقدار وجود به آب افکند و به قدر جرعه اي آب حيوان چشيد. که اگر چنين نکنيم در معرض قضاوت هرروز مردمان که مقياس و مکيالي صادق تر از سيره علوي نمي يابند هرروز فرودست تر به چشم مي آييم . وقتي که خشم مي گيريم انتظار آن است علي وار جز براي خدا خشم نگيريم.وقتي تهي دستي نزدمان حاجت مي آورد باز اين علي است که درذهن ناظرين مي آيد وانتظار آن است که هرچه داريم در راه خدا بدهيم. اگر مدير و مهتريم انتظار آن است که همچون اضعف افراد جامعه زندگي کنيم. اگر بر بيت المال مسلطيم انتظار آن است که درهمي به نفع خود و اقربا برداشت نکنيم. اگربرمنصب قضاوتيم انتظار آن است که ميان خصمين به اندازه نگاهي فرق نگذاريم.انتظار آن است که سفارش نپذيريم.اگر صاحب منصبيم انتظار آن است که مداحان و چاپلوسان را از خود دور کنيم.وه که علي اي مولاي من!کرانه وجود تو کجاست و حدود اقليم علوي را کجا بايد يافت؟آيا گوشه اي از حيات هست که تو شاهکاري بر ديواره آن نياويخته باشي؟وچه دشوار است که هرروز درمعرض قضاوت مردمان با معياري چون علي و چه سخت تر خواهد بود قضاوت الهي با مقياسي چون علي. التماس دعا.

.ذکر منبع در استفاده از مطالب و تصاویر الزامی است